شويد . زمين را پر كنيد و بر ماهيان دريا و پرندگان زمين و بر همهء حيواناتى كه بر روى زمين راه مىروند چيره باشيد . خدا فرمود : من به شما همه تخمها را كه در روى زمين كاشته مىشود و درختانى كه بارور مىگردند دادم تا خوراك شما و همهء حيوانات روى زمين و هر موجود زنده باشد . من همهء گياهان سبز را غذاى شما كردم و چنين شد . خداوند هر كارى كرده است زيباست . شب بود و صبح بود و روز ششم شد . پس آسمانها و زمين و همهء لشكريان خود را تكميل كرد و روز هفتم از كار خود دست كشيد و به استراحت پرداخت . روز هفتم را خدا مبارك ساخت و مقدس شمرد زيرا روز استراحت از كار آفرينش بود . اصحاح دوم ، در كيفيت آفرينش آدم و حوّا است . اين اصول آفرينش آسمانها و زمين هنگام آفرينش است . روزى كه خداوند زمين و آسمانها و همهء درختان و گياهان را كه بر روى زمين بود بارور ساخت ، زيرا تا آن روز باران نبارانده بود و بشرى نبود تا روى زمين كار كند . سپس ، ابرى از زمين برخاست و تمام روى زمين را سيراب كرد . خدا آدم را از خاكى از زمين برگرفت و در بينى او روح زندگى دميد . پس آدم موجودى زنده گرديد و خدا در عدن بهشتى آفريد و آدم را آنجا گذاشت . خدا بر روى زمين ، همه درختان خوش‌منظر و بارده را رويانيد و درخت زندگى را در ميان بهشت آفريد ، درخت شناخت نيكى و بدى را . در بهشت عدن نهرى جريان داشت كه بهشت را سيراب مىكرد و از آنجا چهار رشته مىشد : يكى از آن رشته‌ها « فيشوك » بود كه بر همه سرزمين